Gérardmer in het hart van de Vogezen is een populaire plek onder toeristen en reizigers. Als toerist die zich graag laat vermaken met allerlei activiteiten hoef je je hier niet te vervelen. Maar ook wanneer je van natuur, wandelen en mooie uitzichten houdt kan je rond Géradmer je uitstekend vermaken. Dat laatste is natuurlijk wat ons voornamelijk aantrekt en daarom trokken wij naar de overkant van het meer. Daar aan het meer vonden we een fijn plekje aan het water en een pad de berg op naar Tour de Merelle. Na een mooie maar intensieve klim omhoog stonden we op de uitkijktoren meer dan 900 meter boven de zee. Genietend van het schitterende uitzicht over de bergen, Lac de Gérardmer en natuurlijk Gérardmer zelf.
Met de voeten in Lac de Gérardmer
We deden de ochtend rustig aan en pas tegen lunchtijd arriveerden we in de stad Gérardmer. Dat het een toeristische plek was goed zichtbaar. Niet alleen aan de overduidelijke toeristen die we overal zagen lopen maar ook aan de winkels en bedrijven. We liepen een winkel in die leek op een bijzondere speelgoedwinkel aan de buitenkant. Eenmaal binnen bleek het een souvenir winkel te zijn met veel te dure snuisterijen met woorden als Gérardmer of Vosges erop en knuffels die je zelf kon vullen.
Toerisme is niet ons ding dus we reden snel door naar de andere kant van Lac de Gérardmer. Daar vonden we een klein strandje waar nog niemand zat. We legden ons kleedje neer om te lunchen aan de oever van het prachtige meer. Het was rustig op het water. We zagen enkele mensen in de verte op waterfietsen maar geen speedboten of jetski’s die ik verwacht had. Maar blijkbaar zijn die helemaal niet toegestaan dus je zit hier altijd rustig.
Het is heerlijk warm in de zon en dat maakte me nieuwsgierig naar de temperatuur van het water eind april. Ik trok mijn stoute schoenen aan (a.k.a. mijn blote voeten) en stapte in het water. Het was niet zo koud als bij Pont des Fees maar toch even wennen. Toch stond ik al gauw tot aan mijn knieën in het water zonder enige probleem. Nim probeerde het ook nog even maar die vond het toch nog veel te koud.
De klim naar Tour de Merelle
Maar op een kleedje zitten op een strandje aan het water houden we (vooral ik) niet lang vol. Dus wanneer na een halfuurtje de verveling toeslaat besluiten we om een uitkijktoren op te zoeken op de berg achter ons. Tour de Merelle heet de toren en die beloofd een prachtig uitzicht. Je kan er op 3 manieren komen. 1: Je rijd met de auto omhoog en loopt een makkelijk klein stukje. 2: Je loopt via de weg omhoog, steil maar een makkelijk pad. Of 3: je neemt de avontuurlijke trail de berg op, een route van 1.5km die ruim 200 meter omhoog.
Alleen maar omhoog gaan voor de uitkijktoren is voor de toeristen of mensen die minder ter been zijn. Maar voor avonturiers zoals ons is er maar één keuze, de trail. Het was even zoeken maar uiteindelijk vonden we het pad de berg op en begonnen we aan de intensieve maar schitterende klim omhoog.
Het is met recht een trail te noemen want niks van het pad is op enige manier aangelegd. We lopen over rotsige paden, beklimmen rotsen en wandelen over uitgesleten paadjes tussendoor bosjes. We komen slechts enkele mensen tegen waarvan de meeste op weg naar beneden. We zijn onderweg naar een fantastisch uitzicht maar ook onderweg is het uitzicht om over naar huis te schrijven. Halverwege als het weer even een stukje vlak is stoppen we om even van dit uitzicht te genieten (en om op adem te komen).
Na onze rustpauze klimmen we verder. We bleken al ruim over de helft te zijn van het zwaarste deel van de klim. Het laatste stuk gaat over het pad vanaf de ‘parkeerplaats’ naar de toren, een pad wat iedereen wel kan lopen. Er stonden aardig wat auto’s dus we verwachtte niet de toren voor onszelf te hebben maar dat er een rij zou staan hadden we niet verwacht.
Het blijkt dat de toren vrij klein is met een beperking van 4 personen tegelijk op de top. We zijn hier niet voor niets helemaal heen geklommen dus we laten ons niet ontmoedigen door een rij. Gelukkig gaat de rij vrij snel en al gauw is het onze beurt om de toren te beklimmen. Via de smalle wenteltrap klimmen we de petite toren op en boven staan we versteld van het uitzicht. Wauw! We hebben een schitterend uitzicht over de bergen van de Vogezen, Lac de Gérardmer en natuurlijk Gérardmer aan de oever. We konden haast geen betere dag wensen om hier te genieten van het uitzicht. De heldere lucht gaf een bijna ononderbroken blik in de verte. Dit was absoluut de klim en het wachten waard!
De afdaling
Er staan nog meer mensen te wachten dus we blijven niet asociaal lang op de toren hangen. We hebben genoten, we hebben foto’s en filmpjes dus het is de beurt aan iemand anders. Voor ons tijd om weer de berg af te dalen. Eerst een stukje via de trail en daarna via de weg om het rotsen klauteren te omzeilen. Moe maar voldaan bereiken we de auto aan de voet van de berg.
