Stokkenmannen in Kattevennen

Al heel lang staat de Kattevennen in Nationaalpark De Hoge Kempen bovenaan mijn lijstje om een keer heen te gaan. Waarom? Ik had gehoord dat het bos van Kattevennen hele bijzondere bewoners heeft. Stokkenmannen wonen in Kattevennen. We kunnen niet wachten om ze eindelijk te ontmoeten en nu we in de buurt overnachten kunnen we eindelijk op zoek naar de Stokkenmannen in Kattevennen.


Het was slechts een kwartiertje rijden vanaf ons vakantie adresje, Europarcs Hoge Kempen. Maar toen was het wel heel eventjes zoeken, want de navigatie was de weg kwijt. Letterlijk want er lag een hele nieuwe weg die hij nog niet kende. Maar we hebben het gevonden!


We hebben de start van de route (4.2 km) gevonden. Je kan hier een boekje kopen (als het loket open is, wat het niet was) of met de speciale app op pad. Wij deden het laatste. Voordat we op pad gingen luisterde we eerst het verhaal over de ontdekking van de Stokkenmannen. Een man (naam onbekend) vertelt over de dag dat hij de Stokkenmannen in Kattevennen ontdekte. Als we het verhaaltje hebben beluisterd gaan we op pad! Je hebt geen kaart nodig om de route te vinden, want kleine stokkenmannetjes wijzen je de weg. Gewoon goed opletten waar ze heen kijken.


Zie jij al waar we heen moeten? Precies het pad rechts moeten we nemen. En daar ontmoeten we de eerste Stokkenman genaamd Albrecht. Wat een bijzonder wezen. Wat is het eigenlijk? Het is geen boom, geen stok maar ook geen man. Het is iets daar tussenin. We luisteren het verhaal van Albrecht en ontdekken welke belangrijke taak hij heeft in het bos. Wat dat is? Dat ga ik je hier niet verklappen, want dat is iets wat je zelf moet ontdekken. Maar als je hem zo ziet kan je het vast wel raden.


We volgen de kleine Stokkenmannetje door het schitterende bos. We genieten van de heerlijke geur en het geluid van fluitende vogels. Totdat we uiteindelijk bij een heel lang vlonderpad aanbelanden.


Dit ontzettend lange en vooral rechte vlonderpad is aangelegd door Roger, een Stokkenman die zelf onder het vlonderpad ligt. Nim maakt kennis met Roger en we horen in de app waarom hij hier ligt en dit vlonderpad heeft gebouwd. We zijn onder de indruk van Roger en zijn taak. Nim zou het liefst samen met hem hier blijven zitten en wachten op wat gaat komen. Maar we hebben nog een lange wandeling te gaan, dus we gaan toch maar gauw door.


We lopen de hele landingsbaan, ehh het vlonderpad af. Op zoek naar nog meer Stokkenmannen.


Dan ineens horen we getoeter in de verte en vragen ons af wat dat kan zijn. Een paar stappen verder ontmoeten we Cornet. Een Stokkeman met een enorme toeter. We vragen of wij ook eens zijn toeter mogen uitproberen en dat mag. We toeteren er op los. Nim vond het maken van scheet geluiden het aller grappigst. Cornet stelt voor om zijn verhaal te luisteren en de speaker van mijn telefoon op zijn toeter te zetten. Wat een goed idee, want met zijn oor aan de andere kant kan Nim het verhaal super goed horen.


Niet alle Stokkenmannen zien er hetzelfde uit. Sommigen zou je zo voorbij lopen omdat het net bomen lijken. Dat gebeurde ons bijna bij Bast, Over en Uit en Watnuweer. Net bomen, op de hoofden na dan.


Maar niet alleen hun uiterlijk maakte het soms lastig om de Stokkenmannen te vinden. Sommigen lijken niet op bomen, maar zitten wel hoog in de bomen. Zoals Herrie en Rommel. Je zou ze bijna voorbij lopen als ze muisstil bleven zitten. Gelukkig deden ze dat niet en toen we ze hoorden ritselen hadden we ze snel gevonden.


We luisteren naar het verhaal van Herrie en Rommel en lopen dan weer verder. Een stukje verder vinden we een mooi picknick plekje met een tafeltje. Wel een beetje een gek tafeltje want het is meer een soort schotel met een gat in het midden. Achjaah, we hebben honger gekregen dus een gek tafeltje is ook prima.


Maar als ik wat verder naar achteren loop zie ik ineens dat het helemaal geen picknick tafeltje is. We zitten boven op slapende een Stokkenman genaamd Giganticus. Oeps. Maar snel even zijn verhaal luisteren en hem weer met rust laten.


Niet veel verder ontmoeten we Fungis, de oudste van de Stokkenmannen. Al is Fungis een vrouw, dus is ze dan niet eigenlijk een Stokkenvrouw? Ze is druk bezig en heeft geen tijd voor ons. Ze mompelt alleen de hele tijd, wortels, wortels, wortels.


Als Nim het naar zijn zin heeft dan zal je hem tijdens het lopen diverse dansjes, huppeltjes en sprongen zien maken. Nou van dat was er in overvloed vandaag. Al dans-spring-hupsend kwamen we aan bij een Stokkenman die onderste boven in een boom hing. Krabbetak was zijn naam. Toen we het verhaal luisterde kwamen we erachter dat die ook heel toepasselijk is. Een stukje verder kwamen we zijn vrienden Twiggy en Trunk tegen, die druk bezig waren met jonge bomen.


Als het dicht bos plaats maakt voor wat andere, bijzondere, planten ontmoeten we nog een Stokkenvrouw. Geneviève heet ze. We mogen even plaats nemen op haar ladder om een beetje uit te rusten. Dat is hard nodig want het is een flinke wandeling. Vooral in dit warme zonnetje.


Een stukje verder zien we een prachtig stukje. Een veld met heide met daarachter een bos met donker en licht groene bomen door elkaar. Dat vindt je zo alleen vroeg in de lente, met de jonge blaadjes. Als de heide hier in bloeit staat is het contrast op de achtergrond waarschijnlijk verdwenen. Een stukje verder vinden we dat het tijd is voor een familie selfie. Na een paar pogingen hebben we een mooie te pakken.


Even verderop komen we niet 1, niet 2, maar 3 Stokkenmannen tegen. Sir, Tak en Ki staan samen in een kringetje en bewegen ontzettend langzaam. Zo langzaam dat je het bijna niet kunt zien. We kunnen er gerust onder zitten zonder bang te hoeven zijn dat we ineens geraakt worden door een arm of een been. Maar wat zijn ze nou precies aan het doen? Na het luisteren van hun verhaal hebben we het antwoord.

We onderbreken deze wandeling voor een micro-avontuur


Want een hoge toren op je route vraagt om bliksem snel beklommen te worden. Dit noemen ze de Bliksemtrap. Waarschijnlijk vanwege zijn zigzag vorm die op bliksem lijkt. Het is een flinke klim. En Nim vindt het eng, maar doet het mooi toch wel. Als we bijna boven zijn komen we erachter dat deze toren tevens een gigantische ski-schans is. Nou mij niet gezien, ik ga met de trap omhoog en omlaag.


Als we helemaal boven zijn hebben we uitzicht over de skischans, maar ook over de gehele omgeving. We zien wel een stuk of 4 Terrils aan de horizon. Misschien leuk voor een volgend avontuur. De onderkant van de toren is bekleed met spiegels, dus een ideale plek om even een foto met zijn 3tjes te maken.

Laten we weer verder gaan


Na het micro-avontuur komen we op nog een bijzondere plek. Een picknick plek om precies te zijn. Er is niemand dus we gaan lekker in de cocon zitten en eten ons laatste lekkers op.


We zijn inmiddels al op 11 plekken in het bos Stokkenmannen en vrouwen tegengekomen en we zijn weer bijna bij het begin. Vlak voordat we het bos weer verlaten komen we nog 2 Stokkenmannen tegen. Dag en Tot. Ziens, voegt Nim er aan toe. En zeer toepasselijk ook als je weet wat hun taak is in het bos.
Maar als we ze dag en tot ziens zeggen zit de wandeling er toch echt op.

Maar we gaan nog niet naar huis


We zijn al ruim 3,5 uur onderweg sinds we onze zoektocht startte en er is hier nog veel meer te beleven. We nemen even plaats op het terras van de Brasserie (die helaas op dinsdag gesloten is voor bestellingen). Terwijl wij even bijkomen gaat Nim gelijk door naar de Speelplaneet, de speeltuin bij het terras. En achter die speeltuin zien we nog meer houten speeltoestellen.

Maar na even gespeelt te hebben in de speeltuin is ook Nim zijn batterij leeg en besluiten we te gaan. We houden dus nog reden om een keer terug te komen en meer te ontdekken.

Hier vind je Stokkenmannen in Kattevennen:

Planetariumweg 18 – 19, 3600 Genk, België
Parkeren: P1 en P2(dichtstbij) zijn beide gratis.
Meer info over dit gebied klik hier
Meer info over de zoektocht Stokkenmannen klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest