Stoeberpad in het bos van Bo

Hoera het is zondag en we hebben enorm zin om iets leuks te doen, maar we zijn wel een beetje Nederland moe. Gelukkig staan we in 40 minuutjes al bij de Belgische grens en over de grens zijn enorm leuke avonturen te beleven. En vandaag gaan we op bezoek bij Bo wie ons de weg gaat wijzen over het Stoeberpad in zijn Bos bij Landschap de Liereman.


Bo woont in zijn eigen Bos bij Oud-Turnhout, een klein stukje over de grens bij Tilburg. En ongeveer 75 minuutjes rijden vanaf ons huis. Praktisch om de hoek dus (volgens mijn standaard). We hadden afgesproken bij het bezoekerscentrum van Landschap de Liereman en toen we daar aankwamen zat Bo al op een bankje te wachten.


Helaas kon Bo de wandeling niet samen met ons maken, er kwamen meer vriendjes om in zijn bos te wandelen en spelen. Maar daar was hij op voorbereid, hij had de hele route voor ons uitgestippeld en we hoefden dus alleen maar de paaltjes met zijn gezicht erop te volgen. Hij vertelde dat we onderweg verschillende leuke plekken om te spelen tegen zouden komen. En elke speelplek is de favoriet van één van zijn dierenvriendjes. Welke dat is konden we herkennen aan het geschilderde bordje die erbij hangt.


Nou daar gaan we dan, op zoek naar de favoriete plekjes van Bo zijn dierenvriendjes. En al gauw kruipen we net als Konijn door een tunnel en klauteren we als Bosmuis over een klimparcours. Waar na we door een stuk met allemaal kerstbomen wandelen.


Als we voorbij de kerstbomen zijn komen we op een plek die ongelofelijk groen is. Een veld vol groen, gras? Wat is het eigenlijk voor plant? Je verwacht het in ieder geval niet zo hartje winter. Bij het veld staat de favoriete plek van Buizerd. Logisch want het is een uitkijktoren die precies op een vogelnest lijkt.


Natuurlijk nemen we even een kijkje binnen en genieten we van het uitzicht vanaf de toren. Het is voor Pauline en mij wel wat moeilijker om naar boven te klimmen. De ingang is niet perse gemaakt voor grote mensen. Maar als we erdoorheen zijn gekropen is het alle moeite wel waard.


En weer door. Het is kouder dan verwacht dus als we stil staan krijgen we het langzaam koud en dat willen we niet. Maar ja niet stil staan bij zulke bijzonder plekjes is ook wel weer ontzettend moeilijk.

Volgende stop, het favoriete plekje van Boommarter. Helaas was de eerste touwbrug stuk, het leek er op dat iemand een onderdeel had gepikt (het lag in ieder geval niet kapot ergens op de grond). Gelukkig was de 2e brug nog intact. Respect voor Boommarter hoor, want dit is toch wel een heel moeilijke touwbrug. Maar tegelijk ook wel een hele leuke waar je gegarandeerd een keer af gaat vallen.


De volgende speelplek die we vinden is de favoriet van Vleermuis. En zo te zien is de vleermuis gefascineerd door de Eerste Wereld Oorlog, want zijn favoriete plek is een WWI Tank. Begrijp ik ook wel, want zo een tank is natuurlijk een heerlijk donker holletje waar je overdag lekker kunt slapen. Achter deze tank kan je heel goed de pracht van het landschap zien. Kleine heuveltjes, kronkelige bomen en een explosie aan texturen.


Waar we opklaring verwachtte trekt de lucht inmiddels wat meer dicht en er komt een ijzig windje door het bos. Als we op onze weer-app kijken is er van de voorspelling met zon niets meer over en kan er binnen nu en een halfuurtje zelfs regen gaan vallen. Dus nog even snel over het Ninja parcours (aldus Nim), de favoriete plek van Eekhoorn. Klinkt logisch, Eekhoorns zijn net zo snel, behendig en onzichtbaar als Ninja’s.


De donkere lucht komt dichterbij dus we besluiten toch wat sneller door te lopen. Midden in het bos komen we een klein meertje tegen. En naast het meertje een spel waar alle dieren samen kunnen komen. Hier kan je het opnemen tegen, Muis, Konijn en Boommarter om te zien wie het verste kan springen. En de winnaar is… Sprinkhaan, met een afstand van 10 meter.


Ben je bang in het donker? Dan is de favoriete plek van Vos niets voor jou. Of je neemt gewoon papa’s telefoon mee met de zaklamp aan, zoals Nim deed. Toen hij eenmaal door had dat er niet engs was durfde hij zelfs zonder lampje.


Wijze Uil zit vol verhalen maar het begint al een beetje te druppen dus we kunnen helaas niet even gaan zitten om te luisteren. Via de stapstronken gaan we gauw door naar de uitgang.


Maar we komen niet zomaar uit dit speelbos. Eerst moeten we een weg zien te vinden door het web van Spin. Een doolhof met genoeg mogelijkheden om te verdwalen. Maar als we de uitgang eenmaal gevonden hebben zit de route er bijna op.


We komen uit op de grote parkeerplaats bij het bezoekerscentrum. Rechts van ons staat een enorme houten reus. Van wat ik heb begrepen is dit de bewaker van het speelbos. Voordat Bo hier kwam wonen met zijn vriendjes was dit het Speelbos van Piepel en Soeza Boeboek en zo vindt je het ook nog steeds op Google Maps.

We wandelen het laatste stukje van de route die ons terug brengt naar het bezoekerscentrum. Waar Bo op een bankje op ons zit te wachten. Hij is blij om te horen hoeveel plezier we hebben gehad. Voordat we definitief naar de auto gaan mogen we in het bezoekerscentrum nog even naar de WC en rondsnuffelen in het winkeltje. En het is dat we boterhammetjes en drinken mee hadden, anders hadden we hier ook nog lekker even wat besteld.

Hier vind je Stoeberpad in het bos van Bo:

Schuurhovenberg 43, 2360 Oud-Turnhout, België
Parkeren: Achter/naast het bezoekerscentrum is een grote parkeerplaats. Wij parkeerden echter langs de weg, aangezien hier al meerdere auto’s stonden. Maar de parkeerplaats bleek verre van vol.
Meer info over het Stoeberpad klik hier
Meer info over Landschap de Liereman klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest