Nationaalpark De Meinweg

Nederland kent maar liefst 21 Nationale Parken, sommige ben je vast al eens geweest. Maar ken je ze alle 21? Ik niet en voordat Huttopia een nieuwe camping aankondigde in Nationaalpark De Meinweg had ik nooit van het gebied gehoord. Maar sindsdien wil ik er dolgraag heen. Niet alleen vanwege de camping, maar ook vanwege het moois wat de foto’s op internet beloven. 30 Juni was de camping dan eindelijk open en op 2 juli stonden wij met onze voeten midden in het Nationaalpark De Meinweg.


We hebben moeite goede duidelijke wandelroutes te vinden op internet, meeste websites zijn vrij vaag of je moet een route kaart kopen. Maar uiteindelijk biedt Staatsbosbeheer redding met een route van 6,7 km genaamd Paardengat die met paaltjes in het gebied staat aangegeven. Het is 950 meter van de camping naar het startpunt. Gezien de lengte van de wandeling besluiten we om de auto bij het start punt te zetten. Nim is een geoefend wandelaar, maar 6,7km + nog eens 1,9km is nog wel iets te pittig voor hem.


We merkten het op de camping al, maar dieper de natuur in merken we dat het hier heerlijk rustig is. Het is behoorlijk warm maar gelukkig is het een goed dichtbegroeid bos. De rust en de verkoeling van de schaduw maakt het heerlijk om rond te wandelen. Nu kijken of we op deze route de mooie plaatjes tegenkomen die ik op internet zag. Want dat is nog altijd onzeker, aangezien ik die informatie niet echt kon vinden.


In het weelderige bos spotten we ineens een Everzwijn. Nee geen echte, maar eentje uit hout gesneden. Hij wijst met zijn neus naar een paadje het bos in, waar een groot bord staat met SSSSTTT. Hmm wat moet dat betekenen? Nieuwsgierig lopen we het smalle paadje in maar na een stukje lopen zien we niets. Althans we zien een heel mooi bos, maar niks extra’s. Ik vermoed dat dit een plek is waar je Everzwijnen kunt spotten en daarom heel stil moet zijn. Je wilt ze immers niet laten schrikken.


Het Nationaalpark De Meinweg zou bekend staan om zijn wisselende landschappen. Tot nu waren we dat nog niet tegen gekomen, maar we komen wel steeds wat meer open plekken tegen. Op deze openplekken groeien allerlei schitterende grassen en bloemen, die krioelen van het leven. Sprinkhanen, zweefvliegjes, spinnetjes, kevers, torren, mieren noem het maar op. Overal waar je kijkt zie je een overvloed aan klein leven.


We volgen overigens de donkerblauwe route, die er op paaltjes in de zon soms meer paars uitziet. En op deze route komen we een hoop wandelaars tegen. Waarvan een paar mensen, maar niet veel. Nee het zijn vooral kevers die massaal het pad gebruiken of oversteken. Nim is bang dat iemand op ze gaat staan en wilt ze allemaal stuk voor stuk gaan redden. Onbegonnen werk natuurlijk dus we overtuigen hem ervan dat er genoeg kevers zijn en we goed uitkijken met lopen.


Dat we goed opletten waar we lopen is maar goed ook. Want daardoor kan ik Nim net op tijd waarschuwen voor nog een wandelaar op het pad. Er loopt een Pad op het pad. Zo goed gecamoufleerd dat we hem zelfs met onze oplettendheid bijna niet gezien hadden.


We laten de pad achter en volgen het pad weer verder. Hier veranderd dan echt het landschap en wordt het ineens een stuk heuvelachtiger. De route voert ons helaas niet over een paadje steil omhoog en omdat de route lang is besluiten we geen extra afstand toe te voegen.


Maar met het heuvelachtige landschap kan het niet anders dat we vroeg of laat ergens omhoog moeten. Maar eerst even een hapje en een drankje op een bankje in de schaduw. En als we weer verder lopen gaan we inderdaad de hoogte in.


Hier boven bevinden we ons in een griezelig en tegelijkertijd fascinerend stukje. Dichte groene begroeing wordt aangevuld met dode en half dode bomen. Het ziet er heel bizar uit maar als we beter kijken zie we waarom dit juist fascinerend is. Dit is de natuur op zijn allerbest. Er heeft hier een natuurbrand gewoed want een hoop van wat was heeft vernietigd. Maar zoals je ziet krijg je de natuur er niet zo makkelijk onder en komt het sterker dan ooit terug. Op de Cartierheide hebben we dit ook ooit eens gezien.


We lopen dit stukje bos weer uit en belanden ineens op een heide veld. Er groeit nog niet veel heide en wat er staat is nog niet in bloei. Ik spot ook een paar kleine meertjes en een klein pad waar fietsers niet zijn toegestaan. We lopen er een stukje in om te genieten van de mooie meertjes. Maar ook om even naar Duitsland te zwaaien, want dat ligt daar vlak achter. Als ik op Google Maps kijk zie ik dat het paadje naar het Elfenmeer loopt, wat heel mooi schijnt te zijn. Maar dan moeten we nog eens 3km heen en terug toevoegen aan de route. Dat gaat hem niet worden vandaag.


Een stukje verder spotten we een picknick plek, maar niet zomaar eentje. Het is Geluks Plekje nummer 14. Ik heb het bordje gelezen, maar eerlijk gezegd slecht onthouden wat er stond. Iets met geluk en dat er verspreid in ?? een x aantal geluks plekjes zijn. Maar gelukkig hebben we Google. Dus als je precies wilt weten hoe het zit met de Geluks Plekjes, dan kan je het hier vinden. Misschien best een leuke uitdaging om ze allemaal te vinden.


Zonder het te weten lopen we eigenlijk de verkeerde kant op. Niet onze schuld want we volgen gewoon de paaltjes. Het is alleen dat de route ook ergens nog een keer heen en terug zou gaan. Maar in plaats van bevinden we ons ineens weer bij de parkeerplaats. Op de kaart hier zien we waar we in moesten gaan, maar het paaltje zei toch echt links en niet rechtdoor.

We hebben geen zin om terug te lopen dus besluiten het hier bij te laten. Het was een mooie wandeling door schitterende natuur, maar het was niet wat internet me beloofd had. In de avond op de camping na nog diep graven ontdek ik eindelijk de locatie van een aantal mooie plekjes. Wat blijkt, dit is echt een gebied voor hele fanatieke wandelaars die graag 15km of meer wandelen. Want alleen dan ontdek je al het mooiste wat dit gebied te bieden heeft. Voor ons met Nim dus niet te doen, maar we hebben desalniettemin genoten van schitterende natuur om te zien en te ruiken en van de on-hollandse rust.

Hier vind je Nationaalpark De Meinweg:

Meinweg, Herkenbosch
Parkeren: Aan het einde van de Meinweg starten een aantal wandelroutes. Maar je kan ook aan het begin bij de Boshut (restaurant/bezoekerscentrum) starten voor het speelbos en het kabouterpad.
Meer informatie over Nationaalpark De Meinweg klik hier
Staatsbosbeheer wandelroute klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest