Naar de top van Terhills

Wie ons al een tijdje volgt kent onze uitspraak wel, “Als er maar bergen zijn”. Maar waar vind je op 2 uur rijden vanaf Krimpen uberhaupt bergen met waanzinnige panorama? Nou in Nationaalpark de Hoge Kempen waar we naar de top van Terhills klimmen. Of wellicht ken je het nog als Connecterra, want zo heette dit gebied lange tijd. Klim je mee?



Het is een klein stukje lopen vanaf de parkeerplaats naar de ingang van het Terhills gebied. Wat niet moeilijk te vinden is want de grote mijntoren zie je al van ver staan.


Wat een bizarre gebouwen zijn het. Er zal vast een logica achter de constructie zitten, maar het ziet er gek uit. Waarom hebben ze de bovenste toren zo overhangend gemaakt zodat het ondersteunt moet worden met gigantische pilaren? Geen tijd om het uit te zoek of na te vragen, want wij komen voor de mooiste panorama van Vlaanderen. Op naar de top van Terhills.


Het zonnetje schijnt en er zijn nauwelijks wolken aan de lucht. We lopen langs de achterkant van Ecotron, een project van de Universiteit van Hasselt. Ook hiervan geen idee wat het is, maar daar zijn we ook niet voor gekomen. Wat wel gaaf is om te zien is dat de achterkant bekleed is met spiegels. Hierdoor is het net alsof de natuur doorloopt en valt het gebouw helemaal niet op.


We lopen overigens de groene route. Dat is de kortste route van ongeveer 3 km, maar uiteraard wel met het absolute hoogtepunt. natuurlijk. We kozen om hem linksom te lopen en de beklimming vanaf de steile kant te doen. Dat is vele male leuker en makkelijker dan een steile afdaling.


We lopen lekker rustig om hoog en dat bedoel ik letterlijk. Want ondanks dat het gebied vlak naast de stad Maasmechelen ligt horen we niets dan onze voeten en het gefluit van vogels. Maar we komen ook nauwelijks mensen tegen, terwijl we hadden verwacht dat het hier druk zou zijn. Des te meer kunnen we genieten van de schitterende natuur terwijl we steeds hoger en hoger klimmen.


Hoe hoger we klimmen hoe steiler het wordt. De hellinggraad staat inmiddels op 13%. Maar het is het allemaal waard, want hoe hoger we klimmen hoe mooier het wordt. En de eerste doorkijkjes beginnen vorm te krijgen.


Dit soort doorkijkjes zijn de reden dat we langs deze kant naar de top van Terhills klimmen. Langzaam geeft het uitzicht zich meer prijs en langzaam bouwt de spanning op. Als je hier zou afdalen zou je van een hoogtepunt niet langs allemaal mini hoogtepunten afdalen. We zien de kerk van Maasmechelen door de bomen, een meer en nog een terril.


Terwijl het zonnetje keihard op ons bolletje schijnt klimmen we steeds hoger en hoger en geeft de panorama zich steeds meer en meer prijs. We zitten al aardig hoog en zijn nog niet eens aan de top, maar wel bijna.


Maar dan zijn we er uiteindelijk, op de top van Terhils. En worden we getrakteerd op een waanzinnige panorama. Het is hier schitterend en ondanks dat we maar ongeveer 60 boven het startpunt zitten voelt het als 500 meter. Deze panorama komt beslist in onze top 10. We vertoeven hier boven lekker een tijdje. We eten een boterhammetje aan de picknick tafel, genieten van het uitzicht en nemen de tijd om lekker wat foto’s te maken. Het groen rijkt tot aan de horizon, zelfs in de richting van de stad zien we een wereld vol groen. En onderaan de berg, aan het water, zien we een vakantiepark die tussen de terrils doorkijkt over het water. Dat moet een schitterende plek zijn om een keer te verblijven.


Hoe graag we hier ook eeuwig zouden blijven, moeten we deze waanzinnige plek toch weer verlaten. Maar dit is gegarandeerd niet de laatste keer dat je ons hier zult vinden.


Als we langs de lange kant van de terril weer omlaag lopen wordt bevestigd dat we de juiste keus hadden gemaakt. Het uitzicht aan deze kant is nog steeds mooi, maar toch minder spectaculair. De vele gele bloemen die we langs de gehele wandeling tegen kwamen maken een hoop goed. En ik zie ontzettend veel bloemen nog in de knop staan. Over een paar weken staan die in bloei en is het hier nog mooier.


We zijn weer bijna beneden, maar de lus is nog niet rond. We wandelen nog een stukje door een lekker groen bos. Nim doet alsof hij met zijn ogen dicht gewoon precies het pad kan volgen. Ik geloof hem uiteraard niet dus ga ik voor hem lopen en daag hem uit het echt te doen. Zoals verwacht liep hij de boel te foppen. Als we het bos weer uit zijn en op het laatste stuk pad lopen spot Nim weer eens iets op de grond. Een groepje mieren is aan de haal gegaan met een dode rups.


Een paar stappen verder zien we de grote mijntorens alweer verschijnen en voor we het weten zijn we terug waar we gestart zijn.


We nemen nog even plaats in de schaduw op het terras van het bezoekerscentrum. We halen een drankje en een ijsje en komen even bij. Althans Pauline en ik, want Nim kan de speeltuin natuurlijk niet weerstaan. Dat hij nog energie heeft om te spelen verbaasd ons. Als het ijsje en drinken op zijn en we even naar het toilet zijn geweest, stappen we weer op. Nog even de handjes wassen in de fontein van het parkje en hop de auto in, op naar een volgend avontuur.

Hier vind je naar de top van Terhills:

Terhills, hoofdtoegangspoort tot het Nationaal Park Hoge Kempen
Zetellaan 54, 3630 Maasmechelen
Parkeren: Bij het Visit Mechelen gebouw is een parkeerplaats speciaal voor het Nationaal Park. Tussen Decathlon en Maasmechelen Village. Je parkeert hier gratis.
Meer info over Terhills klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest