Landgoed De Paltz

Het is weer eens vader en zoon dag. Nim en ik lekker met zijn tweetjes op pad. Nim hoopte op een speelbos, maar ik had iets veel beters in petto. Een wandeling over Landgoed De Paltz. Haha ja, Nim dacht eerst ook dat het alleen een saaie wandeling zou zijn. Ik had één leuk plaatje gezien op internet en besloot het er gewoon op te wagen. En ik ben ontzettend blij dat ik dat heb gedaan, want Landgoed De Paltz heeft een waanzinnige panorama en bijzondere kunst.


Het landgoed ligt naast de voormalige vliegbasis Soesterberg, op de Soester Berg. Maar ik had niet verwacht dat het berg gevoel hier echt aanwezig zou zijn. Vanaf het moment dat we het landgoed betreden worden we omringd door hoge heuvels. En één van die heuvels staat vol met blote schapen. Wat zou ik graag die heuvel beklimmen, maar dat gaat niet want dit is een beschermd natuurgebied.


Nim klets wat met de schapen en heeft het nu al naar zijn zin. Als ik hem eindelijk weg krijg bij de schapen vinden we weer iets nieuws om bij stil te staan. Onder een boom langs het pad hoor ik iets ritselen en als ik goed kijk zie ik een hagedis door het gras kruipen. Het is de grootste die ik ooit in het wild in Nederland heb gezien. Nim is helemaal in zijn nopjes en probeert hem zo dicht mogelijk te naderen en te bewonderen. Aan de andere kant zie ik door de bomen iets interessants, dus daar wil ik graag snel gaan kijken.


We stuitten op een schitterende panorama. Vanuit het dal kijken we over een open vlakte tegen de heuvels vol met bomen. Ik sta met verbazing te kijken want dit soort uitzichten verwacht je niet in Nederland. Als ik onze wandelroute goed heb onthouden lopen we op de terugweg daar boven ergens, ben benieuwd hoe het er dan uitziet. Nim is ook onder de indruk, maar ook al gauw weer bezig met het zoeken naar nog meer hagedissen en andere beestjes.


We wandelen een stukje door het bos en komen bij de hoofdlaan. Onze route volgt een stukje deze oude, sierlijke bestrate hoofdlaan over het landgoed. We zien ineens een bordje in de vorm van een pijl met daarop Doolhof. Let’s GO!


Zeg je doolhof dan zeg je ‘Doei Nim”! Razendsnel zoeft hij door de paden op zoek naar het midden of de andere uitgang. In dit geval betekent dat op zoek naar de ingang van de Kluizenaarsgrot. Het duurt dan ook niet lang voordat hij hem heeft gevonden. En ik let goed op waar hij heen gaat, dan kan ik in één keer goed lopen, haha. De Kluizenaarsgrot is heel mooi gemaakt en binnen is het heerlijk even ontsnappen aan het hete zonnetje. Mooi plekje dus om even een slokje drinken te nemen.


Hoewel ik thuis nog naar het toilet ben gegaan moet ik alweer. Gelukkig ligt langs de hoofdlaan ook het Herman van Veen Art Center, waar ook een klein restaurantje bij zit. Even van de route afwijken dus. Als ik weer opgelucht verder kan wandelen nemen we even een snel kijkje in de tuin van het Art Center. Hier vinden we een kleine olifant, een grote Seqoia, een metalen Eland en Kabouter Paltz Dorp. Die laatste is waar ik een foto van had gezien en de reden waarom ik hier graag heen wilde.

KabouterPaltz Dorp


Het is nog gaver dan ik had verwacht want er zijn ontzettend veel kabouterhuisjes. We komen ogen te kort om te ontdekken wat hier allemaal is gebouwd. Het is tegelijk ook een Instagram vs Reality verhaaltje. Als ik omhoog fotografeer zie je ze niet, maar we lopen hier met een hele hoop toeristen. Maar gelukkig is de realiteit al snel dat de toeristen weer verder gaan en we het dorp voor onszelf hebben.


Deze plek is echt super gaaf gemaakt. Geen idee wie het heeft gemaakt, zou het Herman van Veen zijn? Aangezien dit bij het Herman van Veen Art Center is? Wie het ook gemaakt heeft, complimenten.


Tijd om lekker verder te wandelen. Wat absoluut geen straf is op de landgoed. Tuurlijk landgoed betekent aangelegd, maar desondanks voelt het meer niet dan wel aan als een gigantische tuin. Eén van de mooiste dingen is dat het hele bos vol staat met Vingerhoedskruid, een prachtige plant.


Tussendoor hebben we al lopend al een boterhammetje gegeten, maar nu is het tijd om even te zitten en de rest rustig op te eten. We spotten een bankje aan het eind van een pad, omringd (letterlijk) door Rhodondendrons.


We zullen nu ongeveer halverwege de wandeling zijn, die overigens maar 3,4 km is. Maar met een uitstapje naar het Doolhof, Art Center en ons eet plekje komt daar zeker 0,1 bij. Ik weet niet of het aan mij ligt maar dit deel van het landgoed lijkt ineens veel grotere bomen te hebben. Naaldbomen met lange rechte stammen flankeren hier het pad.


Als er even verwarring is over het verloop van de route spotten we weer een paaltje met een pijl. Er staat De zeven brieven weide. Geen idee wat dat betekent, behalve dat we willen ontdekken wat het betekent. Na een korte wandeling over slingerpaadjes, waar weinig mensen lijken te lopen, komen we bij een open plek in het bos. We vinden hier geen brieven, maar wel 5 ronde schijven met tekst. Ik lees er eentje maar heb geen idee wat het is. Totdat Nim ineens, ‘ik kom een druppel later” opleest. Toen wist ik het, het zijn stukken uit liedjes van Herman van Veen.


We hebben inmiddels door hoe de route verder loopt. de verwarring ontstond doordat mensen vaak een stuk afsnijden en er dus een pad was ontstaan die er niet hoorde te zijn. We zijn nu bijna rond want we komen hier weer bij het schitterende panorama.


De lunch is nog niet eens verteerd en Nim heeft alweer trek. Ik had wat chipjes meegenomen en we lopen net langs een bankje. Deze staat alleen net ongunstig om van de panorama te genieten. Maar tot onze verbazing zien we vanaf hier wel iets hele anders. Voor onze neus stijgen ineens meerdere zweefvliegtuigen op. Sommige lijken vanaf de grond omhoog getrokken te worden, andere hebben een hulpmotor en eentje wordt ouderwets door een vliegtuig de lucht in geholpen. En terwijl we verder lopen komt de ene na de andere over en langs gevlogen.


We maken hier de laatste stappen van onze wandeling. De Panorama vanaf hier boven is nog mooier dan vanuit het Dal. Het glooit hier namelijk naar beneden en weer terug omhoog. Met een bijna schilderachtige lucht erbij maakt het één van mijn favoriete uitzichten in Nederland.

We hebben genoten en verlaten deze plek met lichte tegenzin.

Hier vind je Landgoed De Paltz:

Landgoed de Paltz, Soest
Parkeren: Wij parkeerden vlak voor de ingang van Vliegpark Soesterberg en direct naast de ingang van het landgoed op een kleine zanderig ‘parkeerplaats’. Maar je mag ook op de parkeerplaats van het Vliegpark staan.
Meer info over Landgoed de Paltz klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest