Dirk Willemszpad & Speeltuin // Asperen

Tijdens een roadtrip door de Betuwe reden we door Asperen en zag we een leuke speeltuin. We stopten voor Nim om lekker even te spelen. Toen we weer naar de auto liepen zagen we een bord met een wandelroute, het Dirk Willemszpad. Nu meer dan 2 jaar later kwamen we terug om deze wandelroute te lopen. Loop je mee? Neem ook de kinderen mee want de wandelroute eindigt bij de Speeltuin.

We parkeren tegenover de kerk bij de ingang van het leegstaande Gemeentehuis. Wat een ontzettend mooi wit oud gebouw is, met een ontzettend lelijk nieuw gebouw er naast die verbonden is met een tunnelbrug. En onder die tunnelbrug lopen we door om aan de wandeling te beginnen. Net achter het Gemeentehuis start de wandeling, we nemen de trap naar beneden het dicht begroeide bos in. Er is online weinig te vinden over deze wandeling dus we hebben nog geen flauw idee wat te verwachten. Een echte ontdekkingstocht dus.

Dirk Willemszpad


Het bos is ontzettend groen en ontzettend dichtbegroeid. Zo dicht dat we geen idee hadden dat er een groot meer schuilt in het bos. Wat een schitterende plek, duidelijk te zien dat er weinig tot geen bemoeienis van de mens plaats vind. Gevallen bomen blijven liggen en de planten groeien zoals de planten groeien.


De zon scheen en het was lekker warm. Maar zoals we wel vaker adverteren, in een goed begroeid bos is het heerlijk koel. Zo ook in dit bos. Het was dus best fris in het bos, maar dat was niet de reden waarom ik graag een lange broek aan had gedaan. Als ik maar even stil stond om een foto te maken zaten er gelijk 5 muggen op mijn benen om lekker te drinken. Gelukkig hadden Pauline en Nim wel lange broeken aan en kiezen muggen altijd voor mij, dus zij hadden er niet zo last van.


Die dichte begroeing is leuk, maar ook nog een goede reden om een lange broek aan te willen. Het zijn namelijk heel erg veel brandnetels en anders planten met stekels. Gelukkig blijft de schade beperkt door 10 muggenbulten. Aan het einde van het bos lopen we een veld op. En hier wordt de route wat ingewikkeld. Ik dacht dat we rode paaltjes o.i.d. moesten volgen, maar die staan nergens. We vinden online een plaatje van de wandelroute en lopen vol goede moed te verkeerde kant op.


Tip! Maak voordat je gaat wandelen altijd een foto van het bord met de route, of zorg van te voren voor een digitale route. Maar zelfs met route is het dus even puzzelen. Wij vonden uiteindelijk onze weg, maar liepen de route wel achterstevoren. Als je dus het bos uit loopt moet je niet rechts, maar links. Wij liepen toen de dijk op en gelijk rechts af. Maar je kan ook na het bos direct naar rechts en dan loop je de route in de juiste richting.


Loop je de route in dezelfde richting als ons (linksaf dus de dijk op en niet rechts het veld in) dan kom je op de dijk weer een bord tegen met de wandelroute. We maken er een foto van, want de afbeelding van internet was slecht leesbaar. Hier vinden we wel weer een paaltje met de rode route aangegeven, dus we gaan de dijk af en het veld in.


En dan lopen we ineens in de velden met wat bloemen, slootjes, gras en geen enkel paaltje met de route. We kijken op de route en proberen door de slootjes te tellen om uit te zoeken waar we heen moeten. Met als resultaat dat we weer verkeerd liepen.


Halt! Als je deze doorgang ziet loop dan niet verder (tenzij je nieuwsgierig bent wat er achter ligt) want de route gaat naar rechts. Hoe we er achter kwamen? Nou erachter kon je niet verder en uiteindelijk spotte we één strook gras die anders was dan de rest van het veld. Een mooie groene strook met hier en daar wat plat gelopen gras. In elke andere tijd van het jaar ziet het er waarschijnlijk anders uit, maar volg de voetstappen!


Aan de andere zijde van het veld is een doorgang en… een paaltje met de rode route aangegeven. We gaan dus zeker weten de goede kant op.


Aan de andere kant meer grasveld en een klein plukje waar nog bloemen groeien. Ik vraag me intussen wel af waarom hier zoveel gemaaid is terwijl het bos zo ongerept is? Als ik het plukje bloemen zie vind ik het zonde dat het hier niet overal op die manier groeit en bloeit. En er staat hier zowaar weer een paaltje met de route.


Als we het veld weer af zijn komen we terug bij de kruising met het bos en de dijk. Via de Dijk linksaf loop je terug en kom je bij de speeltuin. Maar wij wilden nog een keer door het bos lopen (had nog niet genoeg muggenbulten). Ohja het is trouwens Vaderdag, dus ik krijg in het bos nog een paar hele dikke knuffels van Nim. Er is een hoop te zien in het bos en ik doe altijd mijn best om Nim zoveel mogelijk te laten zien en te leren over wat er groeit en leeft.

Speeltuin


Een speeltuin, de mooiste beloning voor het meegaan met papa en mama op weer een wandeling. En voor ons een mooie gelegenheid om lekker even uit te rusten in het zonnetje met wat drinken en een boterhammetje. Ok voor mij heel eventjes, want als snel trekt Nim me mee naar elke hoek van de speeltuin.
Kabelbaan, speelschip, trekvlot, graafmachine, klimtoren, voetbalveld, het is er allemaal dus zeker een plek waar je je niet snel zal vervelen. En het uitzicht? Dat gaat ook niet snel vervelen.


De ontzettend mooie kerk van Asperen, daar waar we de auto parkeerden.

Hier vind je Dirk Willemszpad en Speeltuin Asperen:

Raadhuisplein 3, Asperen
Parkeren: Voor het toegangshek van het voormalige Gemeentehuis (tegenover de kerk).

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest