Chateau Bourscheid

Het eerste echte avontuur van deze zomervakantie en het is er gelijk eentje uit onze Big 5. Het bezoeken van een kasteel, ruïne (of beetje van beide) kunnen we altijd van genieten. We wisten alleen niet dat Luxemburg zo ontzettend veel mooie kastelen heeft, het was dus moeilijk kiezen. Uiteindelijk kozen we dan maar voor de grootste van Luxemburg, Chauteau Bourscheid, in de bergen vlakbij de camping.

Bij een mooie & spannende berg rit denken vast weinig mensen aan Luxemburg. Maar wij hebben al snel door dat dit in vroegere tijden een ondoordringbaar landschap is geweest, waar alleen water makkelijk zijn weg doorheen vond. Een ideale plek dus voor een burcht met goed overzicht over alles wat komt en gaat. En een burcht die je niet makkelijk zal veroveren. Als we door de poort lopen stappen we een bijzondere wereld binnen uit vervlogen tijden. Met liefde betalen we een klein beetje entree om zo te helpen dit stukje historie in stand te houden.


We krijgen een foldertje mee met daarop nummertjes voor alle verschillende plekjes in het kasteel. Challenge accepted, denkt Nim en hij neemt de leiding om zo snel mogelijk alle nummertjes gevonden te hebben. Om hem af te remmen stoppen we hem maar even in het schavot, kunnen wij op het gemakje rond kijken. Dat is uiteraard een geintje. Maar we moeten Nim wel echt afremmen om niet in record tempo alle nummertjes af te gaan. Wij willen hier vooral geniet van de sfeer en van het uitzicht. Vanaf hier heb je perfect uitzicht om de omgeving, geen vijand die hier ongezien kan naderen. Vanaf hier zien we ook goed hoe steil de bergwanden zijn, haast verticaal gaan ze omhoog. Terwijl ze bovenop juist weer heel subtiel bol zijn.


Eén van de mooiste dingen aan dit soort kastelen vindt ik toch altijd het gebruik van de berg in de constructie van het kasteel. Dit maakt ook dat elk van dit soort kastelen uniek is en gevormd wordt door het aanwezige landschap. Geen vierkant met 4 torens zoals we ze vroeger leerde tekenen, maar een complex gebouw van gangen, muren en torens. Op maat gemaakt voor een optimale overheersing over het omringende land. In deze moderne tijd zouden we de berg eerst vlak maken en muren gieten van gewapend beton waar ooit massief steen voor eeuwen stond. Praktisch, maar toch geen lol aan. Doe mij het maar zoals ze het toen deden, één met het landschap.

Hagedissen jacht


We worden geholpen in het afremmen van Nim door de kleinste inwoners van het kasteel. Deze kleine hagedissen wonen hier al sinds voordat dit kasteel gebouwd werd. De voorouders van dit hagedisje hebben hier vast nog samen gewoon met stalknechten, koks, bakkers, zwaardvechters, boogschutters, ridders en jonkvrouwen. Nu is het de uitdaging om zoveel mogelijk van afstammelingen van deze hagedissen van toen te vinden. En dat kan gelukkig niet als je heeel snel gaat.


Ruimte voor ruimte ontdekken we het kasteel. Het zit echt heel ingenieus in elkaar. Waar je ook bent je heb je zicht op de omgeving. Elke toren, elke binnenplaats en elk raam. Zelfs een raam die op een andere muur uitkijkt is precies voor een ander raam gepositioneerd, zo heb je ook vanuit daar weer uitzicht. Ja ze waren in die tijd briljante architecten, iets waar we vandaag de dag nog wat van kunnen leren.


We gaan een wenteltrap af, een mooie gelegenheid om Nim een interessant feitje te vertellen. Wil je het ook weten? De wenteltrappen in kastelen draaien altijd rechts omhoog. Waarom? De meeste mensen zijn rechts handig en als de trap naar rechts omhoog draait kan je heel moeilijk met je zwaard zwaaien, dan sla je tegen de middelste pilaar. Maar als je als verdediger boven staat dan heb je vrije ruimte om de aanvaller te raken met je zwaard. Let de volgende keer maar eens op in een kasteel en probeer het uit. Bij een echt belegerd kasteel kan je zelfs de inkepingen zien waar de zwaarden de pilaar raakten.


De trap eindigt in een grote binnenplaats. Ook weer zo een ingenieuze plek. Tegenwoordig op werk moeten we alle bottlenecks identificeren en elimineren. Maar deze bottleneck was juist bewust gemaakt, want stel je bent binnen gebroken met je leger en staat hier op de binnenplaats terwijl de vijand pijlen op je schiet. Je enige weg vooruit is die ene onmogelijke wenteltrap waar je slechts één voor één omhoog kunt proberen te vechten. Wij vinden hier gelukkig geen bottleneck maar een beetje schaduw en heel veel split. De één zn split is de ander zijn schat. We vinden de ene na de andere schitterende steen met kristallen erin erop of zelfs grote stukken puur kristal, zelfs één met een restantje pyriet. Die gaan mee als souvenir.


Tussen de stenen en groen vindt Nim nog meer hagedissen en ik vind bloemen en een mooie vlinder.
Het is bijna lunchtijd dus we gaan op zoek naar een lekker rustig plekje met schaduw. Ondanks dat het bijna 10 graden kouder is dan gisteren, is het nog steeds heel erg warm. Vooral hier bovenop de berg in de volle zon, dus een beetje schaduw zal ons goed doen.


We vinden een heerlijk plekje op de rotsen aan de voet van de grote toren. We eten onze boterhammetjes, Nim gooit wat steentjes in een oude waterput. En we vinden nog meer hagedissen. Dat zijn er inmiddels al 7. We koelen lekker even af voordat we de rest van het kasteel gaan ontdekken.


Aan de andere kant van het kasteel vinden we nog veel meer verkoeling. Hier vinden we een zaal met schitterende zuilen en een gewelfd plafond. Het lijkt alsof de ruimte direct uit de rots is gehakt. Het is hier zo koel dat we gewoon kippenvel krijgen. We rusten hier nog even kort uit voordat we weer opwarmen in het zonnetje.


Vanaf hier rest ons niets anders meer dan nog een ijsje te eten en door de poort het kasteel te verlaten.

Op jacht naar een panorama


Als we terug naar de auto lopen zien we een pad het bos in. Er staan wandelroute pijltjes op een paal dus besluiten het een stukje te volgen, tot we een mooie panorama over de kloof vinden. Een schitterend stukje wandelen, langs grote rotsen bedekt met mos aan de ene kant en een steile afgrond aan de andere. Maar zo dicht begroeid dat we geen panorama zien, totdat we bij een stuk komen met omgehakte bomen. Het ziet er naar uit zo een kaal gehakt stuk bos, maar gelukkig is het geen groot stuk en staan er meer bomen overeind dan dat er gekapt worden.


Er zijn nog steeds zoveel bomen overal dat we zelfs hier geen panorama hebben. Maar als we ons omdraaien om terug te lopen zien we ineens het kasteel door de bomen. En als we een paar stappen verder zetten hebben we een vrij uitzicht naar het kasteel. Dat is nog eens een schitterend plaatje.

Twee dagen later


Terwijl we de toerischtische route terug naar de camping nemen, na een ander mooi avontuur, stuitten we ineens weer op ons kasteel. Voor we het doorhadden reden we langs een parkeerplaats langs de weg, maar gelukkig kunnen we keren. We zijn op het Uitzichtpunt Chateau Bourscheid, aldus Google maps.

Hier vind je Chateau Bourscheid:

Schlasswee 1, 9140 Bourscheid, Luxemburg
Parkeren: Langs de weg bij de ingang van het kasteel. Parkeerplaats is beperkt.
Meer info over Chateau Bourscheid klik hier

Travelers' Map is loading...
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest